Dag 24 – Knutsford -> Cache Creek

Het begint rustig aan op zijn eindje te lopen. We gaan alweer naar de op een-na-laatste camping toe. We maken er een rustig dagje van, weinig kilometers en weinig activiteiten. En toch werd een een stuk prikkelender dan verwacht.

De afstand vanaf Knutsford tot aan Cache Creek is maar 86 km. Daar mee lag de weg voor ons open voor een rustig dagje tussendoor.  Eerst vanmorgen ook nog wat gecoaches gedownload die we onderweg zouden tegenkomen. Het lukte dochterlief zelfs nog om een beetje te skypen. Daarna de lokale Safeway opgezocht in Kamloops en boodschappen gehaald voor de laatste paar daagjes. Het wordt nu toch echt nadenken wat we nog wel of niet kopen, want we kunnen en mogen niets meenemen naar huis.

En daarna met de camper richting Cache Creek. Volgens internet was er een betaalbare camping met internet èn zwembad, dus die hadden we gisteren gereserveerd. Hoefden we die dus niet te zoeken.  De beschrijving van de route onderweg begint een beetje eentonig te worden. Vandaag gingen we we door een heuvelachtig landschap. Alleen was het landschap vandaag iets dorder dan eerdere dagen.

Het ontbijt was ene beetje rommelig gegaan en daardoor moest ik als enige nog eten. Er werd een Rest Area gespot, met vlakbij een geocache. Dus dat werd het punt waar ik mijn ontbijt zou nuttigen. En terwijl ik even aan het eten was gingen de kinderen samen een geocache gaan opzoeken. Ik was even rustig bezig met de boter op mijn boterham te smeren, zag ik Niels heel raar op één been staan en naar zijn schoen kijken. Kirsten zag ik op dat moment nergens. Enkele seconden later zag ik Kirsten op een sok en een schoen naar ons toe hinkelen. Met Niels houding in gedachten renden wij toen naar buiten. Er was blijkbaar iets misgegaan bij hen.

Bleken de kinderen bij het lopen naar de geocache in een cactus te zijn gaan staan. En niet zomaar eentje… De naalden van de cactus kwamen zelfs door de schoenen heen. Snel maar even een tang uit de camper gepakt. (was gelukkig meegeleverd) en een pincet uit ons EHBO-doosje en aan de slag gegaan. Eerst de complete cactusdelen lostrekken uit de schoenen. En daarna de losse naalden uit de voeten te trekken. Helaas belandde toen enkele naalden wel weer in vingers. Maar na een kleine tien minuten waren we weer allemaal naaldvrij. We hadden op dat moment geen zin meer om de cache zelf op te zoeken, en we zijn dus maar doorgereden.

Terwijl we langs het meer reden, kroop er aan de overkant van het meer langzaam een trein voort. Terwijl wij met 90km/u richting het einde van het meer reden, kroop de trein ook verder. Ondanks de achterstand en afstand tot de trein was het inmiddels een uitdaging om te proberen het aantal wagons te tellen. Maar ook deze keer was de trein weer zo lang, dat de voorkant buiten beeld reed terwijl nog net de achterkant kruisten bij het viaduct aan het einde van het meer. Het zal dus net als eerder in de vakantie wel een raadsel blijven hoeveel wagons zo een trein nu steeds bij zich heeft.

Een uurtje later kwamen we op de camping aan. De kinderen gingen lekker zwemmen en wij tweeën gingen even lekker hangen. Want daar hadden we nog niet echt tijd voor gehad de afgelopen vier weken.

En ondanks dat het vandaag pas twee uur ‘s-middags is, sluit ik mijn bericht van vandaag alvast af. Morgen gaan we richting Whistler. Naar de laatste camping van deze vakantie.

(sorry, nagenoeg geen foto’s genomen vandaag)

Over Jeroen

Jeroen (1973) is IAM Beheerder bij een van de grootste werkgevers van Nederland, Hij vind het leuk om de reis naar Canada voor te bereiden en dat te delen met anderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *